Fenicje znamy głownie z ich wypraw morskich, handlu oraz alfabetowi. Przyjrzyjmy się im bliżej
Warunki
Fenicja leżała na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego. Naturalnymi jej granicami były góry i morze. Miała ona bardzo małą powierzchnie terytorialną przez co utrudniona była działalność agrarna. Jej najbardziej znanymi miastami były Sydon, Tyr i Byblos (od nazwy tego miasta nazwę swą wzięła Biblia.
Kolonizacja
Wyż demograficzny spowodował konieczność poszukiwania nowych miejsc do zasiedlenia. Fenicjanie najpierw trafili na Cypr lecz był on już zamieszkany przez Greków więc zajęli tylko mały kawałek ziemi, który dostarczał drewna do budowy statków. Fenicjanie postanowili ruszyć wzdłuż brzegów Afryki, których Grecy nie znali. Około roku 800 pne założyli Kartaginę. Dotarli oni nawet na półwysep iberyjski. Na nowych terytoriach zakładali faktorię, czyli punkty handlowe.
Osiągnięcia
W Fenicji bardzo mocno rozwinęło się rzemiosło, handel oraz żeglarstwo (patrz kolonizacje). Alfabet fenicki składał się z 22 znaków i zrodził się z potrzeby zapisywania ,,list handlowych". Litera 'a' w ich alfabecie wyglądała tak:  , leniwi zapisywali je w ten sposób:  , Grecy pisali już:  (lambda) a stąd już niedaleko do polskiego  ('a'). Fenicjanie produkowali ozdoby ze złota, sprzęt wojenny (chociaż sami go nie używali) a w mieście Tyl produkowano sukna zabarwiane na kolor purpury (przez stopienie muszli).
| 
